هر افشای اطلاعاتی لزوماً نقص نرم‌افزاری نیست. گاهی سازنده آگاهانه اجازه می‌دهد بخشی از اطلاعات آشکار شود تا ویژگی مهم‌تری را حفظ کند. Olvid که حریم خصوصی را مبنای طراحی خود قرار داده، در دو موردی که بررسی کردم چنین تصمیمی گرفته است. در ادامه می‌خوانید چه اتفاقی می‌افتد و چرا سازنده این رفتار را قابل قبول می‌داند.
IP گیرندهوقتی در Olvid با کسی تماس می‌گیرید، تماس از یک سرور واسط TURN عبور می‌کند. در Android، تماس‌گیرنده می‌تواند این سرور را تعیین کند. اگر سرور تحت کنترل خودتان را معرفی کنید، پس از پاسخ دادن طرف مقابل، دستگاه او به آن سرور وصل می‌شود و آدرس IP او برای سرور قابل مشاهده خواهد بود.
دیدگاه Olvid. سازنده برای آماده‌سازی یک قابلیت آینده، الزام استفاده از سرور واسط خودش را برداشته است. همچنین می‌گوید برای شروع ارتباط در Olvid، مهاجم از قبل باید اطلاعاتی مانند نام یا شماره تلفن مخاطب را بداند؛ اطلاعاتی که از نظر سازنده بیش از تنها داده افشاشده در اینجا، یعنی IP عمومی گوشی، هویت فرد را مشخص می‌کنند. به همین دلیل، Olvid این افشا را قابل توجه نمی‌داند و آن را آسیب‌پذیری محسوب نمی‌کند.
دیدگاه من. IP عمومی با اطلاعات تماسی که برای دسترسی به یک نفر لازم است فرق دارد: می‌تواند موقعیت تقریبی را نشان دهد و در طول زمان تغییر کند. بنابراین داشتن اطلاعات تماس به معنی دانستن IP نیست. با این حال، ارزیابی این خطر به مدل تهدید بستگی دارد و من نتیجه‌گیری Olvid را درباره قابل قبول بودن خطر باقی‌مانده در مدل خودش می‌پذیرم.
iOS — سرورهای ثابت خودشAndroid — سرور تماسگیرندهنسخه iOS از آدرس‌های ثابت سرورهای واسط خودش استفاده می‌کند و آدرس‌های فرستاده‌شده از طرف تماس‌گیرنده را نادیده می‌گیرد؛ نسخه Android آن‌ها را می‌پذیرد. Olvid می‌گوید این تغییر در Android آگاهانه و برای یک قابلیت برنامه‌ریزی‌شده انجام شده، نه بر اثر غفلت.
پیش‌نمایش لینک: IP فرستنده،
نه گیرنده.
Olvid پیش‌نمایش لینک را روی دستگاه فرستنده می‌سازد و نتیجه را داخل پیام رمزگذاری‌شده قرار می‌دهد. گیرنده آن را بدون دریافت چیزی از وب نمایش می‌دهد. بنابراین در سمت گیرنده، برخلاف بسیاری از پیام‌رسان‌ها، افشای IP بدون کلیک رخ نمی‌دهد. اما دستگاه فرستنده برای ساخت پیش‌نمایش، لینک را مستقیم و بدون پروکسی باز می‌کند و IP خود فرستنده را به سرور میزبان لینک نشان می‌دهد.
دیدگاه Olvid. استفاده از پروکسی سمت سرور، مثل روش Signal، به این معنی است که خود Olvid می‌تواند تمام لینک‌های ارسالی کاربران را ببیند. سازنده این را با هدف حفظ حریم خصوصی در طراحی ناسازگار می‌داند. همچنین اشاره می‌کند که فرستنده معمولاً از قبل لینک را باز کرده است. در نتیجه، تا زمانی که راهی برای پنهان کردن IP فرستنده بدون دیده شدن همه لینک‌ها توسط یک واسط مرکزی پیدا نشود، طراحی فعلی حفظ می‌شود.
این استدلال را می‌پذیرم. در اینجا دو جنبه از حریم خصوصی با هم در تعارض‌اند و Olvid گزینه‌ای را انتخاب کرده که با مدل خودش سازگار است.
اختلاف‌نظری که درست بررسی شد.
هر دو رفتار واقعی و عمدی هستند. آن‌ها از طریق ANSSI / CERT-FR گزارش شدند و با سازنده بررسی شدند. پس از مرور دلایل، پذیرفتم که این‌ها تصمیم‌های طراحی‌اند، نه نقص نرم‌افزار. در طول بررسی، چند مشاهده اولیه خودم را هم پس گرفتم. هدف از افشای هماهنگ همین است: قرار نیست هر گزارش به اصلاح نرم‌افزار ختم شود؛ توضیح روشن سازنده درباره مدل امنیتی‌اش هم می‌تواند نتیجه خوبی باشد.